தாயுமானவர்கள்

நிந்நிலிக்கு இனியும் உறக்கம் வரவில்லை. நள்ளிரவு பணிக்காண்ட வேளை ஆனது. சோகம் நிறைந்த விழிகளோடு, ஆழ்ந்து உறங்கிக் கொண்டிருக்கும் தன் குழந்தையைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள், இமைகளைக் காவலாக வைத்துக் கொண்டிருந்தாள். அவளுடைய எத்தனையோ போராட்டங்களிலும் சிறிதும் முகம் சினிக்காமல், ஒன்றுக்கும் உதவியதான அன்பு அதிகரிக்கவே செய்திருந்தது.